Recept appelkaneelcake met twee smakelijke hacks

Neem nou vandaag: een zaterdagochtend zonder wekker. De drukke werkweek zit erop. Geen noemenswaardige verplichtingen op de agenda en rustig ontwaken bij het geluid van een gestage regen die tegen de ruiten tikt. Alle ingrediënten voor een rustig ontbijtje op bed waren aanwezig.

Appelkaneelcake bakken

Maar toen, uit het niets, dook de huismus op in mijn gedachten en nog voordat ik mijn eerste kop koffie op had, stond ik ineens een appelkaneelcake te bakken. En dat noemt zich een oma zonder soepjurk. Hoe ouderwets wil je het hebben? 

Nu vind ik iets bakken oprecht leuk om te doen (in tegenstelling tot koken), maar dat betekent niet automatisch dat ik er ook goed in ben. Met name met het bakken van een cake had ik een haat-liefdeverhouding. Welk recept ik ook gebruikte, zelden lukte het mij om de cake goed te laten rijzen. Totdat ik ergens in een vlaag van intelligentie besefte: als het bij zo veel verschillende recepten steeds maar niet lukt om die cake de lucht in te laten schieten, dan ligt het misschien niet aan het recept, maar aan de manier van bereiden. 

Smakelijke hack 1: zo rijst je cake wél!

Het bleek hem inderdaad in de manier te zitten waarop ik het beslag altijd klaarmaakte. Ik ben niet zo van details, maar veel meer van grote lijnen. En dus las ik altijd graag over een bepaald woord heen als ik een recept volgde. We hebben het hier over het woord spatelen. Waarom zou ik in vredesnaam de moeite doen om het zelfrijzende bakmeel door de rest van het beslag te spatelen als ik toch al een mixer in mijn hand had om de andere ingrediënten te te mengen? Ik gooide gewoon meel, ei, suiker en boter in een kom en liet de mixer alles door elkaar mengen tot het er beslag-achtig uitzag. Dom, dom dom. 

Lieve lezer, spatelen heeft nut. Eerst mix je boter, ei en suiker met elkaar. En daarna SPATEL je voorzichtig en met kleine beetjes tegelijk de meel erdoorheen. Niet te fanatiek. Zodra je geen droog meel meer ziet, is het goed. 

Voila, een cake die rijst! Een cake die luchtig is. Een cake die je met trots kunt serveren. Een cake om je vingers bij af te likken. Vooral als je hem in een pfasvrije vorm bakt.

Smakelijke hack 2: zo zakt de appel níet naar de bodem van je beslag

Wij hebben een eigen appelboom en iemand die wij goed kennen heeft ongeveer 80 appelbomen. Gevolg: wij hebben in deze tijd van het jaar heel veel appels. En dus moet er gebakken worden met appels, want anders valt er niet tegenop te eten. Helemaal niet erg, maar waar ik wel altijd wat treurig van werd is dat mijn appelstukjes zich altijd verzamelden onder in de cake. Het is toch niet iets smakelijker als die appel zich gewoon keurig over heel de cake verdeelt. 

Daar is dus ook een oplossing voor en die doet zich voor in de vorm van een eetlepel custard. Daar wentel je de appelstukjes doorheen voordat je ze door het beslag roert. Appelstukjes die vervolgens ergens bovenin het beslag belanden, blijven vervolgens netjes op hun plek zitten wanneer je de cakevorm in de oven zet. Extra voordeel is dat je cake nu niet alleen naar appel en kaneel smaakt, maar ook nog een vleugje vanille bevat. Oh jummie! Lang leve de huismus.

Spatelen en wentelen, dat is dus waar het op aankomt. Daarmee staat of valt jouw appelkaneelcake. Het volledige recept vind je hieronder. 

Om een en ander nog huiselijker te maken heb ik zoonlief en zijn vriendin uitgenodigd om vanmiddag een bordspel te komen spelen. Nu wacht mij dus de nagenoeg onmogelijke taak om een deel van de cake tot vanmiddag te bewaren. Met mijzelf erbij lopen er deze ochtend vier mogelijke cakekapers rond in dit huis. Ik brei dus snel een eind aan deze blog, zodat ik op mijn post kan gaan staan. Cakebewaker it is! En misschien alvast cakevoorproever…

Dit bericht bevat affilatelinks.